De Haan kraait Victorie!

De haan is het symbool van Café Victoria. Dit heeft een lange geschiedenis dat al stamt uit het jaar 1712 toen Arie Thuis Sr. op een dag met een haan de kroeg kwam binnenlopen. De haan is nooit meer weggegaan, nou nooit is daar niet het goede woord voor.

De haan, Victor genaamd, had natuurlijk niet het eeuwige leven. Het was een mooie zomerse dag in 1726 toen Arie Thuis Sr. vroeg zijn bar opende voor het handelsvolk. Het handelsvolk voerde over den Ouden Rijn naar Victoria, om daar een dag in te drinken van veel geluk. Arie Thuis Sr. liep naar beneden en zag dat Victor op de bar lag, bewoog niet meer. De Haan Victor gaat sinsdien door het leven gevuld met zaagsel.

Tot op een mooie zomerse dag in het jaar 1997, op een drukke vrijdagavond is de Haan Victor ontvreemd vanaf de hoek van de bar. Victor hield van daaruit overzicht op het hele gebeuren.

Wie lost het raadsel rond Victor op? Een mooie prijs kan men in de wacht slepen, als men de gouden tip geeft en de hoofdprijs kan men winnen als men er voor zorgt dat Victor weer zijn Victorie kan kraaien op zijn oude vertrouwde plekkie boven het koffiezetapparaat.

De verrichtingen worden op deze pagina goed bijgehouden en het laatste nieuws om Victor zal hier dan ook gaan verschijnen. Natuurlijk kunt u op deze pagina meer lezen over de geschiedenis van Victor en Victoria, maar de handvesten van Arie Thuis Sr. worden op dit moment vertaald, dus beetje bij beetje zal de rest van de geschiedenis hier verschijnen, waarvoor Hulde.

Het was een mooie zomerse lentedag in het jaar 1712, laten we zeggen 12 juli. De haan Victor, was net een weekje in huize Victoria. Victor liep kwiek door de zaak en observeerde wat hij moest observeren. Hetgeen dat er op neer kwam dat hij bedelde om broodkruimels. Kruimels van het brood dat die ochtend vers was gebakken in de stookoven van Victoria. Uit de verre omstreken kwamen mensen voor het brood van Victoria. Er kwamen zelfs mensen uit het verre Utrecht, die moesten 5 uur lopen om in Woerden te komen, maar dat hadden ze er graag voor over. Het was zeker het lekkerste brood van Midden Nederland, maar niemand durfde het hardop te zeggen, want niemand was nog nooit zover geweest. Alleen het handelsvolk, maar die hadden hun eigen brood uit verre streken, die voor ons onbetaalbaar was.

Als Victor genoeg kruimels had gegeten, kraaide hij Victorie. Daarna liep hij naar zijn stok en ging zitten, soms voor uren achter elkaar. Het verbaasde iedereen hoe Victor zo op die stok bleef zitten, maar dat was Victor eigen. Victor had geen oog voor anderen op zo’n moment, alleen als hij moest eten en drinken, dan was iedereen weer zijn grote vriend. Victor maakte op deze manier vele vijanden, maar ja, het bleef bij de gedachte, het was maar een haan.

Nieuwsflits: Victor is terug, dan wel versteend, maar hij is wedergekeerd. 07-04-1999, een gedenkwaardige dag. De terugkomst van onze held, Victor.

Het was een mooie koude doch zomerse lentedag in een mooie wintermaand. Arie Thuis Sr. opende de deur van zijn horeca etablisiment. Hij rook gelijk onraad, Victor kraaide niet. Wat was er aan de hand. Hij zat ook al niet op zijn stok, wat was er gebeurd, vroeg Arie zich af. Hij liep naar de toog en zag tot zijn grote schrik Victor liggen. Meer dood dan levend, maar er kwam nog een zuchtje uit. Snel werd Victor naar het veldhospitaal “’t kleyne Hofpoortje” gebracht. De reis was Victor fataal geworden, hij kon niet meer worden gered. Dit was een trieste dag in de geschiedenis van Café Victoria. Victor was en is het symbool van Victoria en nu is hij er niet meer.

Wekenlang werd er geld ingezameld door de klanten van Victoria. Victor moest voor altijd bij hen blijven, daarom was er besloten in het kader van dat er meer opgezet moet worden dit lot aan Victor te laten ondergaan. Het is een feit, maar in die tijd kosten de feiten erg veel geld. De opzetter rekende voor een haan het abnormale hoge bedrag van F 2,35. Dit was gewoon niet op te brengen, of toch wel? Victor was dierbaar onder de klanten en na 4 weken lag het geld op tafel. Victor was gered van zijn ondergang, kortom gered uit de pan.

Doordat het lang duurde, was Victor al in een aardige ontbindende fase gekomen. Hierdoor moest er nog 1 gulden op tafel extra komen, maar dat was nu geen probleem meer, want Arie Thuis Sr betaalde dit uit eigen zak. Victor werd opgezet en na een half jaar kon hij bijgezet worden in de kroeg.

Victor werd cult. Handelsreiziger die per boot de Oude Rijn voerde, legde aan bij het perceel aan de stationsweg om aldaar de zegen van Victor te krijgen. Een of andere anekdote was de wereld ingeholpen, dat als je langs Victoria kwam, je de zegen van Victor moest krijgen om een goede voorspoedige reis te hebben.